Rodzaj dokumentu interpretacja indywidualna
Sygnatura PD-03-1.3120.8.5.2026.KJ
Data 2026.08.20
Autor Prezydent Miasta Krakowa
Istota interpretacji Podatek od nieruchomości – budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
Z interpretacji indywidualnej usunięto dane identyfikujące wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji zgodnie z art. 14i § 3 w związku z art. 14j § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 z późn. zm.).
Osoba odpowiedzialna za wyłączenie powyższych danych: Konrad Jekiełek
INDYWIDUALNA INTERPRETACJA PODATKOWA
Działając na podstawie art. art. 14b § 1 w zw. z art. 14j § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 26 maja 2026 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od nieruchomości
uznaję, że w świetle przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego:
1. Stanowisko Wnioskodawcy co do kwalifikacji dróg wewnętrznych, chodników i parkingów jako budowli jest prawidłowe
2. Stanowisko Spółki w zakresie możliwości uznania dróg wewnętrznych i chodników za niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital jest nieprawidłowe.
3. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości uznania parkingów za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital jest prawidłowe.
4. Stanowisko Spółki co do braku możliwości opodatkowania podatkiem od nieruchomości dróg wewnętrznych i chodników jako budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest nieprawidłowe.
5. Stanowisko Spółki co do podlegania opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości parkingów jako budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
I
W dniu 26 maja 2026 r. do Prezydenta Miasta Krakowa wpłynął wniosek (…) sp. z o.o. o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości.
Wnioskująca spółka, opisując zaistniały stan faktyczny wskazała, iż jest spółką prawa handlowego, której jedynym wspólnikiem posiadającym całość udziałów jest (...) – jednostka samorządu terytorialnego. Zgodnie z Umową Spółki celem działania Spółki jest m.in. ochrona zabytków i opieka nad zabytkami, rewitalizacja terenów zabytkowych oraz terenów przemysłowych i usługowych, promocja i ochrona zdrowia w tym e-zdrowie. Działalność Spółki ma charakter działalności użyteczności publicznej, a jej celem nie jest prowadzenie działalności komercyjnej i osiąganie zysku.
Spółka zarządza terenem zabytkowego zespołu szpitalno-parkowego zlokalizowanego w Krakowie – Kobierzynie, na którym funkcjonuje (…) Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie (dalej Szpital). Na terenie tym znajdują się liczne budynki szpitalne (pawilony), pomiędzy którymi zlokalizowana jest infrastruktura komunikacyjna obejmująca drogi wewnętrzne i chodniki umożliwiające przemieszczanie się pacjentów, personelu, służb ratunkowych oraz innych użytkowników pomiędzy poszczególnymi obiektami Szpitala. Dodatkowo na tym terenie znajdują się parkingi, na których możliwe jest odpłatne parkowanie (postój) pojazdów.
Właścicielem nieruchomości, na których zlokalizowany jest zespół szpitalno-parkowy, jest (...) – jednostka samorządu terytorialnego. (…) przekazało zarządzanie całym kompleksem nieruchomości – obejmującym zarówno budynki, jak i infrastrukturę towarzyszącą – spółce (...) Sp. z o.o. Powyższe nieruchomości zostały udostępnione Spółce (..) na podstawie umowy użyczenia zawartej pomiędzy (…) a Spółką (…). Jednocześnie zgodnie z uchwałą Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 12 lipca 2012 roku nr 832/12
doszło do zawarcia trójstronnego porozumienia z dnia 27 lipca 2012 roku pomiędzy Województwem, Spółką oraz Szpitalem, z którego wynika, że Spółka została zobowiązana
przekazać nieodpłatnie Szpitalowi w formie użyczenia części nieruchomości niezbędne do prowadzenia statutowej działalności Szpitala.
W wykonaniu powyższego Spółka (…), działając w ramach powierzonych jej kompetencji, przekazała poszczególne nieruchomości wchodzące w skład kompleksu szpitalno-parkowego Szpitalowi do używania. Przekazanie powyższych nieruchomości następuje na podstawie umowy użyczenia zawartej pomiędzy Spółką (…) a Szpitalem.
Zgodnie z postanowieniami umowy użyczenia zawartej pomiędzy Spółką (…) a Szpitalem, Szpital korzystając z nieruchomości zobowiązany jest do ponoszenia ciężarów
publicznoprawnych związanych z daną nieruchomością, w szczególności podatku od nieruchomości i opłat lokalnych. Aktualnie podatnikiem podatku od nieruchomości
w odniesieniu do całego kompleksu szpitalno – parkowego pozostaje Spółka MPZ, która następnie obciąża Szpital kosztami podatku w zakresie nieruchomości oddanych Szpitalowi do używania. Obciążenie to następuje na podstawie not obciążeniowych wystawianych przez Spółkę (…).
Na terenie kompleksu szpitalno – parkowego znajdują się drogi wewnętrzne oraz chodniki służące komunikacji pomiędzy pawilonami szpitalnymi, jak również parkingi, na których możliwy jest odpłatny postój pojazdów. Infrastruktura ta jest elementem historycznego zespołu szpitalno-parkowego objętego ochroną konserwatorską.
Na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat stan techniczny wskazanej infrastruktury uległ znacznemu pogorszeniu i nie zapewniał bezpiecznego przemieszczania się pomiędzy
poszczególnymi budynkami Szpitala, jak również parkowania. Z uwagi na powyższe Szpital podjął działania zmierzające do przeprowadzenia kompleksowego remontu tej infrastruktury.
Planowana inwestycja obejmuje remont dróg wewnętrznych, chodników oraz parkingów znajdujących się na terenie zespołu szpitalno-parkowego. Szacunkowy koszt realizacji
inwestycji przekracza 24 mln zł. Ze względu na objęcie nieruchomości ochroną konserwatorską realizacja robót budowlanych uwzględnia szczególne wymogi konserwatora
zabytków, co istotnie wpływa na sposób realizacji prac oraz zwiększenie kosztów inwestycji.
Jednocześnie drogi wewnętrzne oraz chodniki pełnią wyłącznie funkcję infrastruktury komunikacyjnej umożliwiającej przemieszczanie się pomiędzy budynkami Szpitala. Są one
wykorzystywane przede wszystkim przez pacjentów, personel, służby ratownicze oraz pojazdy techniczne, jak również mieszkańców okolicznych osiedli mieszkaniowych
spacerujących i wypoczywających na terenie zespołu szpitalno – parkowego. Infrastruktura ta ma charakter wyłącznie pomocniczy wobec realizowanych świadczeń zdrowotnych. Drogi oraz chodniki nie są wykorzystywane przez Szpital do prowadzenia działalności gospodarczej ani do osiągania przychodów. Nie są one również udostępniane osobom trzecim w celach komercyjnych. Ich funkcją jest wyłącznie zapewnienie komunikacji na terenie kompleksu szpitalno – parkowego. W konsekwencji drogi wewnętrzne oraz chodniki nie pozostają w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital ani przez Spółkę.
Szpital wykorzystuje w działalności o charakterze gospodarczym wyłącznie parkingi zlokalizowane na wskazanych nieruchomościach, przy czym Spółka nie pobiera z tego tytułu
wynagrodzenie i dzieje się to poza jej działalnością. Na terenie oddanym przez Spółkę Szpitalowi pobierane są opłaty za parkowanie pojazdów wyłącznie na wyznaczonych
miejscach parkingowych. Parkowanie jest możliwe wyłącznie na przeznaczonych do tego celu parkingach. Ze względu na parametry techniczne infrastruktury komunikacyjnej nie jest możliwe parkowanie pojazdów na drogach wewnętrznych ani na chodnikach (zbyt mała szerokość zabytkowych dróg i chodników). Jest to również zgodne ze znakiem drogowym D-52 znajdującym się przy wjeździe na terenie zespołu szpitalno – parkowego. W związku z tym to wyłącznie parkingi usytuowane na terenie zespołu szpitalno – parkowego pozostają w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital.
Opisany stan faktyczny wymagał uzupełnianie stąd postanowieniem z 16 czerwca 2026 r. Prezydent Miasta Krakowa wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku poprzez sprecyzowanie przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego tj. udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:
1. Czy (...) sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie (dalej jako „Spółka”) została zawiązana na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r. poz. 720) czy na mocy art. 13 ust. 2 ww. ustawy?
2. Czy zgodnie z umową Spółki cele określone w rzeczonej umowie Spółka realizuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 2:
Czy stosownie do zapisów umowy Spółki oraz danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na:
– kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, – wykonywaniu robót budowlanych wykończeniowych, – wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, – działalności w zakresie architektury i inżynierii oraz związanym z nią doradztwem technicznym, – działalności usługowej związanej z zagospodarowaniem terenów zieleni, – działalności związanej z oprogramowaniem, – działalności związanej z doradztwem w zakresie informatyki, – działalności centrów telefonicznych (call center), – pozostałej działalności w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowanej, – pozostałych pozaszkolnych formach edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych?
W dniu 17 czerwca 2026 r. do organu wpłynęła odpowiedź na powyższe postanowienie.
W rzeczonym piśmie wskazano, że zgodnie z §1 umowy Spółki, Spółka pod firmą (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, została założona w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o samorządzie
województwa. Stosownie do zapisów umowy Spółki oraz danych zawartych w Krajowym Rejestrze
Sądowym Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na:
– kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek,
– wykonywaniu robót budowlanych wykończeniowych,
– wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
– działalności w zakresie architektury i inżynierii oraz związanym z nią doradztwem technicznym,
– działalności usługowej związanej z zagospodarowaniem terenów zieleni,
– działalności związanej z oprogramowaniem,
– działalności związanej z doradztwem w zakresie informatyki,
– działalności centrów telefonicznych (call center),
– pozostałej działalności w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowanej,
– pozostałych pozaszkolnych formach edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych
Jednocześnie wyjaśniono, że Spółka nie wykorzystuje bezpośrednio na cele wykonywania działalności gospodarczej tych części nieruchomości, które zostały oddane w użyczenie (…) SPZOZ w Krakowie, a których dotyczy opisany we wniosku stan faktyczny. Spółka została zobowiązana przez właściciela nieruchomości i jedynego wspólnika - (...) do oddania nieruchomości w bezpłatne użyczenie na rzecz ww. Szpitala.
II
W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się o wykładnię przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od nieruchomości, poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. czy drogi wewnętrzne, chodniki lub parkingi stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych,
2. czy drogi wewnętrzne oraz chodniki mogą zostać uznane za nie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital w rozumieniu ustawy,
3. czy parkingi mogą zostać uznane za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital w rozumieniu ustawy,
4. czy wskazane wyżej drogi wewnętrzne i chodniki są opodatkowane podatkiem od nieruchomości, i jeżeli odpowiedź na postawione wyżej pytanie jest pozytywna, to na
jakich zasadach drogi wewnętrzne i chodniki są opodatkowane zgodnie z ustawą,
5. czy wskazane wyżej parkingi są opodatkowane podatkiem od nieruchomości, i jeżeli odpowiedź na postawione wyżej pytanie jest pozytywna, to na jakich zasadach
parkingi są opodatkowane zgodnie z ustawą.
III
Uzasadniając stanowisko Wnioskodawca wskazał, że dotychczas całość dróg wewnętrznych, chodników oraz parkingów będących w użyczeniu Szpitalowi była kwalifikowana jako budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. W ocenie Spółki taka kwalifikacja nie jest prawidłowa w odniesieniu do dróg wewnętrznych i chodników, które nie służą osiąganiu przychodów ani prowadzeniu działalności gospodarczej przez Spółkę ani też przez Szpital. W konsekwencji drogi i chodniki nie powinny być objęte wskazanym wyżej podatkiem od nieruchomości. Jedynie parkingi, z których korzystanie jest odpłatne, pozostają w związku z działalnością gospodarczą Szpitala (ale nie Spółki) i podlegają opodatkowaniu w tym zakresie. Za takim sposobem klasyfikacji przemawia fakt, że ani Spółka ani Szpital nie uzyskuje żadnych przychodów z tytułu korzystania z dróg wewnętrznych oraz chodników, natomiast pobiera opłaty wyłącznie za korzystanie z wyodrębnionych miejsc parkingowych.
W pierwszej kolejności należy ustalić, czy drogi wewnętrzne, chodniki i parkingi znajdujące się na terenie użyczonym Szpitalowi stanowią budowle w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy przez budowlę rozumie się obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych, urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych, fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.
W załączniku nr 4 do ustawy, w pozycji 16, wskazano wprost, że budowlą jest droga, wjazd, zjazd i wyjazd z drogi oraz zatoka parkingowa. Natomiast zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych przez drogę rozumie się budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych lub drogowych obiektów inżynierskich, stanowiącą całość techniczno-użytkową usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt. W konsekwencji drogi wewnętrzne, chodniki oraz parkingi znajdujące się na terenie użyczonym Szpitalowi spełniają definicję budowli w rozumieniu ustawy.
Kolejnym zagadnieniem jest ustalenie, czy w świetle art. 2 ust. 1 pkt 3) ustawy budowle te pozostają w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Spółka jest spółką prawa handlowego utworzoną przez jednostkę samorządu terytorialnego w sferze użyteczności publicznej. Zadania Spółki polegają na realizacji powierzonych zadań województwa samorządowego m.in. w obszarze ochrony zabytków i promocji zdrowia w tym e-zdrowia. W ramach działalności Spółce powierzono zadanie rewitalizacji Zespołu Szpitalno-parkowego w Krakowie-Kobierzynie i zobowiązano ją do bezpłatnego użyczenia nieruchomości, w tym dróg, chodników i parkingów na rzecz Szpitala. Szpital jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej, którego podstawowym celem jest realizacja zadań publicznych w zakresie ochrony zdrowia. Podstawowa działalność Szpitala obejmuje udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zapobieganie zaburzeniom psychicznym, prowadzenie rehabilitacji społecznej i zawodowej osób z niepełnosprawnościami oraz promocję zdrowia psychicznego. Działalność ta ma charakter działalności leczniczej wykonywanej w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia, a jej celem nie jest prowadzenie działalności komercyjnej i osiąganie zysku. Drogi i chodniki na terenie użyczonym Szpitalowi służą w tym kontekście przede wszystkim zapewnieniu przemieszczania się pacjentów, personelu, służb ratunkowych oraz pojazdów technicznych, jak również mieszkańców okolicznych osiedli mieszkaniowych
spacerujących i wypoczywających na terenie zespołu szpitalno – parkowego. W związku z tym drogi i chodniki pełnią wyłącznie funkcję komunikacyjną i techniczną, nie generując przychodów ani nie służąc prowadzeniu działalności gospodarczej przez Szpital.
Zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej mogą prowadzić odpłatną działalność leczniczą oraz wydzieloną
działalność gospodarczą. Nie oznacza to jednak, że wszystkie znajdujące się na nieruchomości obiekty pozostają automatycznie w związku z działalnością gospodarczą.
W przypadku dróg wewnętrznych i chodników ich podstawową funkcją jest zapewnienie wewnętrznej komunikacji na terenie kompleksu szpitalnego, co wyklucza przypisanie im
charakteru działalności gospodarczej. Szpital nie pobiera opłat za korzystanie z dróg ani chodników, nie udostępnia ich osobom trzecim w celach komercyjnych, a wykorzystywane są wyłącznie do poruszania się pacjentów oraz personelu, służb ratunkowych, pojazdów technicznych, jak również mieszkańców okolicznych osiedli mieszkaniowych spacerujących i wypoczywających na terenie zespołu szpitalno – parkowego.
Fakt, że na terenie Szpitala znajdują się parkingi, z których korzystanie jest odpłatne, nie przesądza o związku całej infrastruktury komunikacyjnej z działalnością gospodarczą. Opłaty dotyczą wyłącznie wyodrębnionej części nieruchomości, tj. miejsc parkingowych, i nie obejmują dróg ani chodników, które nie służą parkowaniu pojazdów ani innym celom komercyjnym. W konsekwencji odpłatne korzystanie z parkingów nie może stanowić podstawy do zakwalifikowania całej infrastruktury drogowej Szpitala jako związanej
z działalnością gospodarczą.
Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego potwierdza, że samo posiadanie gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub podmiot prowadzący działalność gospodarczą nie może stanowić jedynej przesłanki uznania nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą. W wyrokach z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 13/15 oraz z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt SK 39/19 Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że do kwalifikacji nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą konieczny jest rzeczywisty, funkcjonalny związek między obiektem a działalnością gospodarczą. W analizowanym stanie faktycznym drogi i chodniki nie są wykorzystywane do generowania przychodów ani prowadzenia działalności gospodarczej, a ich funkcja ma charakter wyłącznie pomocniczy wobec działalności leczniczej Szpitala oraz jest obojętna dla działalności i wyników finansowych Spółki.
W świetle powyższego należy przyjąć, że drogi wewnętrzne i chodniki znajdujące się na terenie użyczonym Szpitalowi nie powinny być uznawane za budowle związane
z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Natomiast parkingi, ze względu na pobieranie opłat za parkowanie, są związane z prowadzeniem działalności gospodarczą i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Parkingi służą do generowaniu przychodów Szpitala, co uprawnia do stosowania odpowiednich stawek podatku od nieruchomości przewidzianych dla budowli związanych z działalnością gospodarczą.
Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, dla prawidłowego ustalenia obowiązku podatkowego należy rozróżnić funkcję infrastruktury – drogi i chodniki pełnią rolę komunikacyjną, nie generując przychodów, i nie są związane z działalnością gospodarcza, natomiast parkingi służą odpłatnemu świadczeniu usług i pozostają w związku z działalnością gospodarczą. Taka kwalifikacja jest zgodna zarówno z treścią przepisów ustawy, jak i z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, które wymaga realnego i funkcjonalnego powiązania obiektu z działalnością gospodarczą dla jego opodatkowania według najwyższych stawek.
IV
Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r. poz. 707 ze zm.; dalej: „u.p.o.l.”) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Z kolei stosownie do treści art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. przez budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a.
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 24 lutego 2021 r. o sygn. akt SK 39/19, wskazał jednak, że samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę nie jest kryterium wystarczającym do uznania nieruchomości za związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej. Dla uznania danego przedmiotu opodatkowania za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej (z zastrzeżeniami wymienionymi w art. 1a ust. 2a u.p.o.l.):
– musi on faktycznie być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej bądź
– potencjalnie może być wykorzystany do prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę lub podmiot prowadzący działalność gospodarczą.
Do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego odniósł się Naczelny Sąd Administracyjny
w wyroku z dnia 15 grudnia 2021 r. o sygn. akt III FSK 4061/21, dokonując w istocie jego szczegółowej analizy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, czym jest potencjalna możliwość wykorzystania nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej oraz jakie okoliczności świadczą bezsprzecznie o związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. W powyższym orzeczeniu Sąd stwierdził, że za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 2021 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) można uznać nieruchomości stanowiące własność podatnika (znajdujące się w posiadaniu samoistnym albo użytkowaniu wieczystym), które są w posiadaniu przedsiębiorcy (innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą) oraz jednocześnie:
– wchodzą w skład prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego, w szczególności gdy podatnik ujął te składniki majątkowe w prowadzonej ewidencji środków trwałych wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na to, czy nieruchomość jest wykorzystywana na prowadzenie działalności gospodarczej lub
– przedmiot działalności przedsiębiorcy obejmuje jedynie prowadzenie działalności gospodarczej, bez względu na to, czy nieruchomość jest wykorzystywana na prowadzenie działalności gospodarczej (podkreślenie własne) lub
– nieruchomości są funkcjonalnie powiązane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podmiot, w którego posiadaniu się znajdują, nawet jeżeli nie zostały uwzględnione w ewidencji środków trwałych wartości niematerialnych i prawnych, tzn. są faktycznie wykorzystywane
do prowadzenia działalności gospodarczej w znaczeniu zdefiniowanym w art. w art. 1a ust. 1
pkt 4 u.p.o.l. albo
– mogą być potencjalnie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej w ww. rozumieniu, przez co należy rozumieć sytuację, w której przedsiębiorca podejmuje
i realizuje zachowania kwalifikowane w obrębie przedmiotu opodatkowania jako czynności mające na celu przygotowanie, zachowanie lub zabezpieczenie nieruchomości do przyszłej (planowanej) działalności gospodarczej, bądź do kontynuacji przerwanej działalności gospodarczej, związane z ponoszeniem wydatków rozliczanych w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
(...) sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie (dalej jako „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką prawa handlowego. Spółka została zawiązana przez (...) na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r. poz. 720), a więc poza sferą użyteczności publicznej (vide: odpowiedź Wnioskodawcy na wezwanie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 16 czerwca 2026 r. o znaku PD-03-1.3120.8.5.2026.KJ).
Spółka wykonuje zadania powierzone jej przez (...) m.in. w obszarze ochrony zabytków i promocji zdrowia, w tym e-zdrowia. (...) przekazało Wnioskodawcy zarządzanie terenem zabytkowego zespołu szpitalno-parkowego zlokalizowanego w Krakowie–Kobierzynie, na którym funkcjonuje (…) – Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie (dalej: „Szpital”). W ramach prowadzonej działalności Spółka realizuje zadanie rewitalizacji ww. zespołu szpitalno-parkowego.
Powyższe nieruchomości zostały udostępnione Spółce na podstawie umowy użyczenia zawartej pomiędzy (…) a Spółką. Jednocześnie zgodnie z uchwałą Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 12 lipca 2012 r. nr 832/12 doszło do zawarcia trójstronnego porozumienia z dnia 27 lipca 2012 r. pomiędzy Województwem, Spółką oraz Szpitalem, z którego wynika, że Spółka została zobowiązana przekazać nieodpłatnie Szpitalowi w formie użyczenia części nieruchomości niezbędne do prowadzenia statutowej działalności Szpitala.
Z odpowiedzi udzielonej przez Wnioskodawcę na wezwanie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 16 czerwca 2026 r. o znaku PD-03-1.3120.8.5.2026.KJ wynika, iż cele określone w umowie Spółki Wnioskodawca realizuje w ramach wykonywanej działalności gospodarczej.
Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na:
– kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek,
– wykonywaniu robót budowlanych wykończeniowych,
– wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
– działalności w zakresie architektury i inżynierii oraz związanym z nią doradztwem technicznym,
– działalności usługowej związanej z zagospodarowaniem terenów zieleni,
– działalności związanej z oprogramowaniem,
– działalności związanej z doradztwem w zakresie informatyki,
– działalności centrów telefonicznych (call center),
– pozostałej działalności w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowanej,
– pozostałych pozaszkolnych formach edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości.
Podatnikiem podatku od nieruchomości opisanych we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest – stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l. – Spółka.
Odnosząc się do pytań zadanych przez Wnioskodawcę i zajętego przez niego stanowiska, należy wskazać, co następuje:
1. Stanowisko Wnioskodawcy co do kwalifikacji dróg wewnętrznych, chodników i parkingów jako budowli jest prawidłowe.
W świetle art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. przez budowlę należy rozumieć:
a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz
z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem – wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,
c) urządzenie budowlane – przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c – wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,
e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową
– wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.
Według załącznika nr 4 do u.p.o.l obiektami (budowlami), o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., są droga (pozycja 16) i parking znajdujący się poza budynkiem (pozycja 24). Chodnik jest elementem drogi [vide: art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r. poz. 889
ze zm.)].
Wnioskodawca ma zatem rację, twierdząc, że zgodnie z u.p.o.l. drogi wewnętrzne, chodniki i parkingi stanowią budowle, które w przypadku związania ich z działalnością gospodarczą podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
2. Stanowisko Spółki w zakresie możliwości uznania dróg wewnętrznych i chodników za niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital jest nieprawidłowe.
Podstawowa działalność Szpitala obejmuje udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zapobieganie zaburzeniom psychicznym, prowadzenie rehabilitacji społecznej i zawodowej osób z niepełnosprawnościami oraz promocję zdrowia psychicznego. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż nie są one udostępniane osobom trzecim w celach komercyjnych. Ich funkcją jest wyłącznie zapewnienie komunikacji na terenie kompleksu szpitalno-parkowego. Jednak w opinii organu podatkowego drogi i chodniki służą w oczywisty sposób do dojścia, dojazdu do szpitala. Działalność lecznicza prowadzona w szpitalu jest działalnością gospodarczą, a drogi i chodniki są z tą działalnością związane.
Zaznaczenia jednak wymaga, że Szpital nie jest w analizowanym stanie faktycznym podatnikiem podatku od nieruchomości. Postanowienia umowy użyczenia zawartej pomiędzy Spółką a Szpitalem, zgodnie z którymi Szpital jest zobowiązany do ponoszenia ciężarów publicznoprawnych związanych z nieruchomością, w szczególności podatku od nieruchomości, są irrelewantne dla ustalenia osoby podatnika. Umową użyczenia nie można bowiem w żaden sposób modyfikować zapisów ustawowych, tj. art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l. W konsekwencji wskazane budowle, będące w posiadaniu podatnika – spółki prowadzącej działalność gospodarczą należy uznać za związane z działalnością gospodarczą podatnika.
3. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości uznania parkingów za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Szpital jest prawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r. poz. 156) działalność lecznicza, którą prowadzi Szpital jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców. W konsekwencji oznacza to zakwalifikowanie działalności leczniczej do działalności gospodarczej a sam Szpital jako inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Jednocześnie oprócz z wyżej wymienionej działalności samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej może uzyskiwać środki finansowe z wydzielonej działalności gospodarczej, jeżeli statut przewiduje prowadzenie takiej działalności (art. 55 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej).
W oparciu o stan faktyczny opisany we wniosku należy przyjąć, że parkingi są związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Szpital. Korzystanie
z przedmiotowych parkingów jest bowiem odpłatne, a opłatę za parkowanie pobiera Szpital. Niewątpliwie więc parkingi należy traktować jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Ponownego podkreślenia jednak wymaga, że w przedstawionych okolicznościach faktycznych Szpital nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości.
4. Stanowisko Spółki co do braku możliwości opodatkowania podatkiem od nieruchomości dróg wewnętrznych i chodników jako budowli związanych
z prowadzeniem działalności gospodarczej jest nieprawidłowe.
Przedmiotowe drogi wewnętrzne i chodniki podlegają opodatkowaniu jako budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak już wyżej wskazano, podatnikiem podatku od nieruchomości w analizowanym stanie faktycznym jest Spółka. Wnioskodawca realizuje cele określone w umowie Spółki w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. W konsekwencji nieruchomości, których Spółka jest posiadaczem na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego, podlegają na gruncie podatku od nieruchomości opodatkowaniu jako nieruchomości związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
W kontekście rozumienia pojęcia „związku nieruchomości z działalnością gospodarczą”, do którego odniósł się Naczelny Sąd Administracyjny w wyżej powołanym wyroku o sygn. akt III FSK 4061/21, nie ma znaczenia okoliczność, iż Spółka przekazała przedmiotowe nieruchomości Szpitalowi nieodpłatnie. Niewątpliwie bowiem Spółka jest przedsiębiorcą, którego przedmiot działalności obejmuje tylko prowadzenie działalności gospodarczej (cele określone w umowie Spółki są realizowane wyłącznie w ramach wykonywanej przez Spółkę działalności gospodarczej). Nieruchomości, których posiadaczem jest Spółka, należy zatem uznać za związane z działalnością gospodarczą niezależnie od tego, czy Wnioskodawca rzeczywiście czerpie z nich korzyści finansowe.
W wyroku z dnia 1 kwietnia 2026 r. o sygn. akt III FSK 1020/24 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, iż oceniając istnienie związku nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej, należy wziąć pod uwagę status podatnika i charakter jego działalności. Ale w sytuacji gdy przedmiot działalności danego przedsiębiorcy obejmuje jedynie prowadzenie działalności gospodarczej, nie ma znaczenia, czy nieruchomość jest wykorzystywana do jej prowadzenia (podkreślenie organu podatkowego), w pozostałych zaś przypadkach z istoty i celu określenia dotyczącego relacji związania z tą działalnością konieczne staje się poszukiwanie pewnych jej przejawów w postaci określonych zachowań podmiotów.
Na marginesie Prezydent Miasta Krakowa zaznacza, że w przedmiotowym stanie faktycznym kluczowe znaczenie dla opodatkowania dróg wewnętrznych i chodników jako budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej ma osoba podatnika. Gdyby bowiem (...) przekazało zarządzanie terenem zabytkowego zespołu szpitalno-parkowego zlokalizowanego w Krakowie–Kobierzynie bezpośrednio Szpitalowi, drogi wewnętrzne i chodniki jako niezwiązane z działalnością gospodarczą Szpitala nie podlegałyby opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
5. Stanowisko Spółki co do podlegania opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości parkingów jako budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest prawidłowe.
Przedmiotowe parkingi są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej z powodów wyżej opisanych (w pkt 4).
Ponadto rzeczone parkingi są faktycznie wykorzystywane do generowania przychodów po stronie Szpitala. Szpital za korzystanie z parkingów pobiera opłatę.
Bezsprzecznie opisane parkingi są związane z działalnością gospodarczą prowadzoną zarówno przez Spółkę, jak i Szpital, przy czym to Spółce przysługuje przymiot podatnika podatku od nieruchomości.
V
Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę
i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Prezydent Miasta Krakowa, Wydział Podatków i Opłat Urzędu Miasta Krakowa, al. Powstania Warszawskiego 10, 31-541 Kraków; adres do doręczeń elektronicznych: AE:PL-44247-71066-ISSHB-24.
.